Werk:De docta ignorantia
Erscheinungsbild
(Weitergeleitet von Wissende Unwissenheit (Cusanus))
Über diese Seite Werk
Gründet auf dem Werk „De docta ignorantia“ Nikolaus von Kues
1440 n. Chr. hrsg.
Über gelehrte Unwissenheit
Entwurf
unüberarbeitet
ungeprüft

Verzeichniß:Werk:De docta ignorantia/
(Über gelehrte Unwissenheit) (1440).
Übersetzung Dupre
| Epistola auctoris ad dominum Iulianum cardinalem | Brief des Autors an den Herrn Kardinal Julianus | ||||||
| De docta ignorantia | De docta ignorantia | Über Unkenntnislehre | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Liber primus | Buch 1 | ||||||
| Capitulum I. | Quomodo scire est ignorare. | Werk:De docta ignorantia/2 | Kapitel I. | Auf welche Welse Wissen Nichtwissen bedeutet | |||
| Capitulum II. | Elucidatio praeambularis subsequentium. | Werk:De docta ignorantia/5 | Kapitel II. | Vorschau auf das Folgende | |||
| Capitulum III. | Quod praecisa veritas sit incomprehensibilis. | Werk:De docta ignorantia/9 | Kapitel III. | Die genau abgegrenzte Wahrheit ist unfaßb | |||
| Capitulum IV. | Maximum absolutum incomprehensibiliter intelligitur; cum quo minimum coincidit. | Werk:De docta ignorantia/11 | Kapitel IV. | Das absolut Größte, mit dem das Kleinste koinzidiert, wird auf unbegreifliche Weise eingesehen | |||
| Capitulum V. | Maximum est unum. | Werk:De docta ignorantia/13 | Kapitel V. | Das Größte ist das Eine | |||
| Capitulum VI. | Maximum est absoluta necessitas. | Werk:De docta ignorantia/15 | Kapitel VI. | Das Größte ist die absolute Notwendigkeit | |||
| Capitulum VII. | De trina et una aeternitate. | Werk:De docta ignorantia/18 | Kapitel VII. | Die dreifache und eine Ewigkeit | |||
| Capitulum VIII. | De generatione aeterna. | Werk:De docta ignorantia/22 | Kapitel VIII. | Die ewige Zeugung | |||
| Capitulum IX. | De connexionis aeterna processione. | Werk:De docta ignorantia/24 | Kapitel IX. | Das ewige Hervorgehen der Verknüpfung | |||
| Capitulum X. | Quomodo intellectus trinitatis in unitate supergreditur omnia. | Werk:De docta ignorantia/27 | Kapitel X. | Der Gedanke der Dreiheit in der Einheit übersteigt alles. | |||
| Capitulum XI. | Quod mathematica nos iuvet plurimum in diversorum divinorum apprehensione. | Werk:De docta ignorantia/30 | Kapitel XI. | Die Mathematik hilft uns im Begreifen verschiedener Bereiche des Göttlichen am meisten. | |||
| Capitulum XII. | Quomodo signis mathematicalibus sit utendum in proposito. | Werk:De docta ignorantia/33 | Kapitel XII. | Die Anwendung mathematischer Zeichen in der Abhandlung | |||
| Capitulum XIII. | De passionibus lineae maximae et infinitae. | Werk:De docta ignorantia/35 | Kapitel XIII. | Die Möglichkeiten der größten und unendlichen Linie. | |||
| Capitulum XIV. | Quod infinita linea sit triangulus. | Werk:De docta ignorantia/37 | Kapitel XIV. | Die unendliche Linie ist ein Dreieck | |||
| Capitulum XV. | Quod ille triangulus sit circulus et sphaera. | Werk:De docta ignorantia/40 | Kapitel XV. | Jenes Dreieck ist Kreis und Kugel | |||
| Capitulum XVI. | Quomodo translative maximum se habeat ad omnia, sicut maxima linea ad lineas. | Werk:De docta ignorantia/42 | Kapitel XVI. | Wie die größte Linie zu den Linien, so verhält sich in übertragener Bedeutung das Größte zu jedem | |||
| Capitulum XVII. | Ex eodem profundissimae doctrinae. | Werk:De docta ignorantia/47 | Kapitel XVII. | Kapitel XVII.Die letzten Ergebnisse des Vorgebrachten | |||
| Capitulum XVIII. | Quomodo ex eodem manuducimur ad intellectum participationis entitatis. | Werk:De docta ignorantia/52 | Kapitel XVIII. | In gleicher Weise werden wir zur Einsicht der Teilhabe an der Seiendheit geführt | |||
| Capitulum XIX. | Transsumptio trianguli infiniti ad trinitatem maximam. | Werk:De docta ignorantia/55 | Kapitel XIX. | Die Übertragung des unendlichen Dreiecks auf die größte Dreiheit | |||
| Capitulum XX. | Adhuc circa Trinitatem, et quod non sit possibilis quaternitas et ultra in divinis. | Werk:De docta ignorantia/59 | Kapitel XX. | Weitere Ausführungen zur Dreiheit Vierheit und alles was darüber hinausgeht ist im Göttlichen nicht möglich | |||
| Capitulum XXI. | Transsumptio circuli infiniti ad unitatem. | Werk:De docta ignorantia/63 | Kapitel XXI. | Übertragung des unendlichen Kreises auf die Einheit | |||
| Capitulum XXII. | Quomodo Dei providentia contradictoria unit. | Werk:De docta ignorantia/67 | Kapitel XXII. | Die Vorsehung Gottes eint das Gegensätzliche | |||
| Capitulum XXIII. | Transsumptio sphaerae infinitae ad actualem existentiam Dei. | Werk:De docta ignorantia/70 | Kapitel XXIII. | Übertragung der unendlichen Kugel auf die wirkliche Existenz Gottes | |||
| Capitulum XXIV. | De nomine Dei et theologia affirmativa. | Werk:De docta ignorantia/74 | Kapitel XXIV. | Der Name Gottes und die affirmative Theologie | |||
| Capitulum XXV. | Gentiles Deum varie nominabant creaturarum respectu. | Werk:De docta ignorantia/83 | Kapitel XXV. | Die Heiden nannten Gott in Hinblick auf die Geschöpfe in verschiedener Weise | |||
| Capitulum XXVI. | De theologia negativa. | Werk:De docta ignorantia/86 | Kapitel XXVI. | Die negative Theologie | |||
| Liber Secdus | Zweites Buch | ||||||
| Prologus. | Werk:De docta ignorantia/90 | Vorwort | |||||
| Capitulum I. | Correlaria praeambularia ad inferendum unum infinitum universum. | Werk:De docta ignorantia/91 | Kapitel I. | Einleitende Ausführungen zur Einführung des einen, unendlichen Gesamt | |||
| Capitulum II. | Quod esse creaturae sit inintelligibiliter ab esse primi. | Werk:De docta ignorantia/98 | Kapitel II. | Auf eine Weise, die nicht eingesehen werden kann, stammt das Sein des Geschöpfes vom Sein des Ersten. | |||
| Capitulum III. | Quomodo maximum complicet et explicet omnia intellectibiliter. | Werk:De docta ignorantia/105 | Kapitel III. | Auf geistige Weise schließt das Größte alles ein und entfaltet es | |||
| Capitulum IV. | Quomodo universum, maximum contractum tantum, est similitudo absoluti. | Werk:De docta ignorantia/112 | Kapitel IV. | Das Gesamt, das verschränkt Größte, ist nur ein Abbild des Absoluten | |||
| Capitulum V. | Quodlibet in quolibet. | Werk:De docta ignorantia/117 | Kapitel V. | Alles ist in Allem | |||
| Capitulum VI. | De complicatione et gradibus contractionis universi. | Werk:De docta ignorantia/123 | Kapitel VI. | Einfaltung und Stufen der Verschränkung des Gesamt | |||
| Capitulum VII. | De trinitate universi. | Werk:De docta ignorantia/127 | Kapitel VII. | Die Dreiheit des Gesamt | |||
| Capitulum VIII. | De possibilitate sive materia universi. | Werk:De docta ignorantia/132 | Kapitel VIII. | Die Möglichkeit oder der Stoff des Gesamt | |||
| Capitulum IX. | De anima sive forma universi. | Werk:De docta ignorantia/141 | Kapitel IX. | Die Seele oder Gestalt des Gesamt | |||
| Capitulum X. | De spiritu universorum. | Werk:De docta ignorantia/151 | Kapitel X. | Der Geisthauch des Gesamt | |||
| Capitulum XI. | Correlaria de motu. | Werk:De docta ignorantia/156 | Kapitel XI. | Bemerkungen zur Bewegung | |||
| Capitulum XII. | De conditionibus terrae | Werk:De docta ignorantia/162 | Kapitel XII. | Die Beschaffenheit der Erde | |||
| Capitulum XIII. | De admirabili arte divina in mundi et elementorum creatione. | Werk:De docta ignorantia/175 | Kapitel XIII. | Die wunderbare göttliche Kunst in der Erschaffung der Welt und ihrer Elemente | |||
| Liber tertius | Drittes Buch | ||||||
| Prologus. | Werk:De docta ignorantia/181 | Vorwort | Vorwort | ||||
| Capitulum I. | Maximum ad hoc vel illud contractum, quo maius esse nequeat, esse sine absoluto non posse. | Werk:De docta ignorantia/182 | Kapitel I. | Kapitel I. Das zu diesem oder jenem verschränkte Größte, demgegenüber nichts größer sein kann, kann nicht ohne das Absolute sein | |||
| Capitulum II. | Maximum contractum pariter est et absolutum, creator et creatura. | Werk:De docta ignorantia/190 | Kapitel II. | Kapitel II. Das Größte Verschränkte ist gleicherweise auch das absolut Größte, Schöpfer und Geschöpf | |||
| Capitulum III. | Quomodo in natura humanitatis solum est ipsum tale maximum possibilius. | Werk:De docta ignorantia/195 | Kapitel III. | Kapitel III. Allein in der Natur des Menschseins ist dieses Größte möglich | |||
| Capitulum IV. | Quomodo ipsum est Iesus benedictus, Deus et homo. | Werk:De docta ignorantia/203 | Kapitel IV. | Kapitel IV. Jesus, gepriesen sei er, ist Gott und Mensch | |||
| Capitulum V. | Quomodo Christus conceptus per Spiritum sanctum natus est ex Maria virgine. | Werk:De docta ignorantia/208 | Kapitel V. | Kapitel V. Christus, vom Heiligen Geist empfangen, ist von der Jungfrau Maria geboren worden | |||
| Capitulum VI. | Mysterium mortis Iesu Christi. | Werk:De docta ignorantia/215 | Kapitel VI. | Kapitel VI. Das Geheimnis des Todes Jesu Christi | |||
| Capitulum VII. | De mysterio resurrectionis. | Werk:De docta ignorantia/221 | Kapitel VII. | Kapitel VII. Das Geheimnis der Auferstehung | |||
| Capitulum VIII. | Christus primitiae dormientium caelos ascendit. | Werk:De docta ignorantia/227 | Kapitel VIII. | Kapitel VIII. Christus fuhr als Erstling der Entschlafenen in den Himmel auf | |||
| Capitulum IX. | Christus iudex est vivorum et mortuorum. | Werk:De docta ignorantia/233 | Kapitel IX. | Kapitel IX. Christus ist Richter der Lebenden und der Toten | |||
| Capitulum X. | De sententia iudicis. | Werk:De docta ignorantia/239 | Kapitel X. | Kapitel X. Der Spruch des Richters | |||
| Capitulum XI. | Mysteria fidei. | Werk:De docta ignorantia/244 | Kapitel XI. | Kapitel XI. Die Geheimnisse des Glaubens | |||
| Capitulum XII. | De ecclesia. | Werk:De docta ignorantia/254 | Kapitel XII. | Kapitel XII. Die Kirche | |||
| ______________ | ___________ | ||||||